Η πρώτη Παρασκευή του Αυγούστου έχει καθιερωθεί από το 2007 ως η Παγκόσμια Ημέρα Μπίρας .
Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε χωρίς να έχω υπόψη μου τη διεθνή αυτή ημέρα, θέλοντας όμως να τονίσω την ιδιαίτερη σχέση που έχουμε ως λαός μ’ αυτό το κατεξοχήν καλοκαιρινό ποτό.
Φιλοξενήθηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Fractal στις 9/7/2024, το οποίο ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Quand nous chanterons le temps des cerises (Όταν θα τραγουδούμε την εποχή των κερασιών) Et gai rossignol, et merle moqueur (τόσο το…
Η Μαρία έβαλε τα δυο της παιδιά στο κρεβάτι και τα φίλησε. Η Κική στα δώδεκα και ο Τάκης στα δέκα. Η…
Τέλη του Οκτώβρη και ο χειμώνας έδειχνε για τα καλά τα δόντια του στα Τζουμέρκα. Το κρύο περούνιαζε τα κόκκαλα και η…
Κάθε χρόνο στο χωριό του πατέρα μου, τους Μελισσουργούς της Άρτας, στα Τζουμέρκα, στις 16 Αυγούστου διαβάζονται τα λάσα. Δε γνωρίζω από…
Τα κορίτσια στήθηκαν υπάκουα στη σειρά. Ακολουθούσαν πιστά τις προσταγές του φωτογράφου, που ίδρωνε πηγαίνοντας πάνω κάτω, μία προς τα πέτρινα σκαλοπάτια…
Αύγουστος. Ο μήνας που όλα επιβραδύνουν. Τα e-mail λιγοστεύουν, οι δρόμοι αδειάζουν, οι ρυθμοί πέφτουν. Είναι ο μόνος μήνας του χρόνου που…
Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.
