Το thalassa είναι ένα λογοτεχνικό project του BookSitting, που γεννήθηκε ως ιδέα από τον Αργύρη Φυτάκη και το ηλεκτρονικό περιοδικό Booksitting.
Ανταποκρινόμενη σ’ αυτό το κάλεσμα προέκυψε το μικρό μου αφήγημα “Η θάλασσα εξομολογείται” σελ. 21 του συλλογικού ψηφιακού βιβλίου.
Απολαύστε όσα περισσότερα μικροαφηγήματα μπορείτε!
Ευχαριστώ το Booksitting για την ευκαιρία και τη φιλοξενία.
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Τέλη του Οκτώβρη και ο χειμώνας έδειχνε για τα καλά τα δόντια του στα Τζουμέρκα. Το κρύο περούνιαζε τα κόκκαλα και η βροχή που είχε πέσει, μετέτρεψε σε λάσπη το δρόμο έξω από το καφενείο του χωριού, στην πλατεία, όπου σταμάτησε το ασθμαίνον λεωφορείο. Διαβάστε τη συνέχεια του διηγήματος στο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ. Post Views:…
Ο Ιούνιος της μετάβασης Ο Ιούνιος δεν είναι απλώς ο πρώτος καλοκαιρινός μήνας. Είναι ο μήνας της μετάβασης. Δεν είμαστε πια μέσα στη σχολική χρονιά, αλλά ούτε και εντελώς έξω από αυτήν. Είναι η περίοδος των εξετάσεων: τόσο των γνώσεων όσο και του απολογισμού. Ο μήνας του “θερίζειν”, όσων έχουν σπαρθεί. Τα ημερολόγια αδειάζουν από…
Κάθε χρόνο στο χωριό του πατέρα μου, τους Μελισσουργούς της Άρτας, στα Τζουμέρκα, στις 16 Αυγούστου διαβάζονται τα λάσα. Δε γνωρίζω από πού προέρχεται η ετυμολογία της λέξης αυτού του εθίμου. Ερμηνείες ευπρόσδεκτες. Το έθιμο έχει να κάνει με την ανάγνωση από τον ιερέα του χωριού των ονομάτων όλων των αποδημούντων εις Κύριον χωριανών στην…
Ας είμαστε ειλικρινείς: όλοι έχουμε θέσει στόχους στη ζωή μας κάποια στιγμή. Κάτι σαν τα όνειρα που φτιάχνουμε πάνω από ένα φλιτζάνι καφέ: «Θα τρέξω έναν μαραθώνιο», «Θα αγοράσω το σπίτι των ονείρων μου», «Θα φτάσω τους 10.000 ακολούθους στο Instagram», “Θα χάσω Χ κιλά”. Ακούγεται γνώριμο; Αυτά τα όνειρα μοιάζουν με υπέροχες υποσχέσεις για…
Η Μονεμβασιά είναι πάντα ένας διάλογος με τον χρόνο. Στα στενά της, συναντάς το μεσαιωνικό αποτύπωμα του χρόνου, το αλμυρό του κύματος με την ανάσα της πέτρας, το απέραντο του ουρανού και της θάλασσας. Εκεί, στην Κάτω Πόλη, σε ένα λιτό σπίτι στο έμπα του αγέρωχου κάστρου, μέσα στον βράχο, ξαναγεννήθηκε πρόσφατα η παρουσία του…
Το μυαλό μου, όπως και το δικό σας φαντάζομαι, μοιάζει κάποιες φορές με έναν χαοτικό αυτοκινητόδρομο. Οι σκέψεις τρέχουν ανεξέλεγκτες, άλλες γρήγορες σαν σπορ αμάξια, άλλες αργές και βαριές, όπως φορτηγά γεμάτα παλιές υποχρεώσεις. Κάποιες φορές νιώθω πως χάνομαι μέσα σε αυτή την κυκλοφορία και χρειάζομαι έναν τρόπο να σταματήσω, να πάρω μια ανάσα Ιδέες,…
Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.
