“Η καρδιά της μάνας”: μία αλλόκοτη ιστορία για τη γιορτή της μητέρας

Στις μικρές τάξεις του δημοτικού κάναμε αφιερώματα στην τάξη, αλλά και σε όλο το σχολείο, στη γιορτή της μητέρας: ζωγραφίζαμε, διαβάζαμε ποιήματα είτε εμείς είτε οι δάσκαλοί μας που εξυμνούσαν την ανιδιοτελή και απεριόριστη μητρική αγάπη. Θυμάμαι, όμως, μία ιστορία που μου προκαλούσε πραγματικό φόβο και τεράστια απορία για τα πεπραγμένα που εξιστορούσε και απορούσα, και συνεχίζω να απορώ, γιατί να χρειάζεται να καταφύγουμε σε τόσο τρόμο για να καταλάβουμε την αγάπη της μάνας; Πρόκειται για την περιπέτεια της καρδιάς της μάνας. Την ξερίζωσε ο γιος της για να ικανοποιήσει την επιθυμία της μάγισσας ή της νεράιδας που ήθελε για ερωμένη του. Για να του δώσει φιλί, του ζήτησε να ξεριζώσει την καρδιά της μάνας του και να τη ρίξει στα σκυλιά της. Εκείνος, ικανοποίησε την επιθυμία της, αφού ο έρωτάς του τον τύφλωσε και δεν μπορούσε να δει καθαρά. Έπραξε το αδιανόητο. Πηγαίνοντας, όμως, να παραδώσει το μακάβριο “τρόπαιο” ταραγμένος όπως ήταν, σκόνταψε και έπεσε. Τότε η ξεριζωμένη καρδιά της μάνας σκίρτησε για το παιδί της, ανησύχησε και το ρώτησε: «Μη χτύπησες παιδί μου πουθενά;».

Ίσως η ιστορία να άρεσε στους δασκάλους και τις δασκάλες μας, γιατί με στόμφο μας τόνιζαν στο τέλος “Καταλάβατε τώρα πόσο πολύ αγαπά μια μάνα το παιδί της;” Η ιστορία αυτή βασίζεται, απ’ ότι έμαθα πρόσφατα, σε ένα ποίημα ενός Γάλλου ποιητή, του Jean Richepin, το οποίο μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον Άγγελο Βλάχο, τον εκδότη της εφημερίδας “Καθημερινή” το 1917. Αργότερα, πέρασε στα σχολικά εγχειρίδια (νομίζω ότι υπήρχε σε κάποιο από τα Ανθολόγια) και σχεδόν έγινε “λαϊκή αφήγηση”.

Νομίζω ότι πλέον οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας έχουν μεγαλύτερη ποικιλία κειμένων, σαφώς πιο σύγχρονων, που αναφέρονται στη μητέρα, αλλά και μεγαλύτερη ευαισθησία, ώστε να μην επιλέξουν το συγκεκριμένο κείμενο για να κάνουν τα μικρά παιδιά να συναισθανθούν τις μητέρες τους και την αγάπη που τρέφουν για τα βλαστάρια τους.

Η τέχνη εκφράζει ατόφια τα συναισθήματα

Για την γιορτή της μητέρας ακολουθούν 12 ποιήματα διαφόρων δημιουργών, συλλογή δημοσιευμένη στο Booksitting.

Χρόνια πολλά στις μητέρες (εν πρόσκαιρη και αιωνία ζωή)!