Η Μαρία έβαλε τα δυο της παιδιά στο κρεβάτι και τα φίλησε. Η Κική στα δώδεκα και ο Τάκης στα δέκα. Η αίσθηση της αγάπης και της ασφάλειας που ένιωθαν τα παιδιά, όταν η μητέρα τους τα φιλούσε και τα χάιδευε, ήταν ανεκτίμητη.
Διαβάστε τη συνέχεια του διηγήματός μου, όπως δημοσιεύθηκε (18-10-23) στο ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό “Η θράκα” στη στήλη “Πεζές Πυροβασίες”
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Η πρώτη Παρασκευή του Αυγούστου έχει καθιερωθεί από το 2007 ως η Παγκόσμια Ημέρα Μπίρας . Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε χωρίς…
Η Σχέβενίνγκεν (Scheveningen), ή το Σχέβενίνγκεν προάστιο της Χάγης, είναι κάτι περισσότερο από μια απλή παραθαλάσσια λουτρόπολη — είναι ένα μέρος που…
Quand nous chanterons le temps des cerises (Όταν θα τραγουδούμε την εποχή των κερασιών) Et gai rossignol, et merle moqueur (τόσο το…
Στην πορεία προς την προσωπική μας ανάπτυξη, είναι σημαντικό να αναζητούμε εργαλεία που θα μας βοηθήσουν να εξερευνήσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο….
Κοινό εύρημα των ανασκαφών. Κοινό αντικείμενο μιας αρχαίας κατοικίας ή ενός δημοσίου κτιρίου. Πληθώρα «λύχνων», λυχναριών επί το δημοτικότερον, έρχονται στο φως…
Παιδικά παιχνίδια και η πρώτη γεύση «Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό… Έχασα τη μάνα μου και πάω να τη βρω». Το τραγουδούσαμε σαν…
Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.
